Παρασκευή, 12 Ιανουαρίου 2018

«Eθελοντισμός-μαθητές ενεργοί πολίτες»: η εμπειρία εκ των έσω…

Εριέττα Μητσουπούλοιυ   Β3
                       

      Εθελοντισμός:μια λέξη, μια ολόκληρη                                        φιλοσοφία ζωής.


 Ο τρόπος που ο καθένας μας έρχεται σε επαφή με τον εθελοντισμό και την αλληλεγγύη  είναι κάτι ιδιαίτερο για όλους μας. Έτσι, κι εγώ θα ήθελα να μοιραστώ την εμπειρία μου μαζί σας. 
 Η συμμετοχή μου στο πρόγραμμα ήταν μια εμπειρία ζωής. Μου δίδαξε την αξία της αλληλεγγύης και του εθελοντισμού.

Στην αρχή ο ενθουσιασμός μου δεν ήταν τόσο μεγάλος, όμως καθώς ο καιρός περνούσε και οι δράσεις πλήθαιναν ένιωθα την επιθυμία μου να βοηθήσω, να μεγαλώνει όλο και περισσότερο. Όταν προσφέρεις δεν χρειάζεται να ζητάς αντάλλαγμα, επειδή η καλύτερη ανταμοιβή είναι το αίσθημα της ικανοποίησης πως έκανες κάτι καλό.
Μα αν είσαι έφηβος υπάρχει και κάτι ακόμα, ένα συναίσθημα που δεν είχα ξανανιώσει, 
η αίσθηση του ότι εγώ, εσείς όλοι μας ως άτομα, ως μονάδες είμαστε χρήσιμοι στην κοινωνία και με τις πράξεις μας μπορούμε να φέρουμε αλλαγές προς το καλύτερο. 
Το να κάνεις μια πράξη εθελοντισμού, όχι για να επιδειχτείς, αλλά επειδή σε «γεμίζει» είναι τρόπος ζωής. 

Στην αρχή λίγο δύσκολο στην αντίληψη ίσως, μα σύντομα κάτι που συνηθίζεις και ενσωματώνεις στην καθημερινότητα σου. Αν μου ζητούσαν να σκεφτώ ποιο κομμάτι του προγράμματος με συγκλόνισε περισσότερο, υπάρχει μια σκηνή που αμφιβάλω αν θα ξεχάσω ποτέ. Ήμασταν στην Κέρκυρα, όπου συνεργαζόμασταν με το «Χαμόγελο του παιδιού». Είχαμε τελειώσει την ταξινόμηση των τροφίμων και των ρούχων, που είχαμε φέρει από την «γωνιά αλληλεγγύης» του σχολείου μας και είχαμε ολοκληρώσει την συζήτηση με την υπεύθυνη, με την οποία συνεργαστήκαμε. Έτσι, έφτασε η ώρα να φύγουμε. Η υπεύθυνη μας έδωσε έναν αναμνηστικό έπαινο για το σχολείο μας και έπειτα μας ευχαρίστησε θερμά για την βοήθεια μας. Ακόμα και τώρα δεν  μπορώ να περιγράψω την συγκίνηση που ένιωσα μόλις είδα την ευγνωμοσύνη στα μάτια αυτής της γυναίκας. Δυσκολευόμουν να καταλάβω πως ένα άτομο που έχει αφιερώσει την ζωή του στην προσφορά ένιωθε τόσο υποχρεωμένη απέναντι σε εμάς που βοηθήσαμε για λίγες ώρες.  Τότε ήταν που συνειδητοποίησα πως η συμμετοχή μας στο πρόγραμμα μας μετέτρεψε πραγματικά σε ενεργούς πολίτες.
Τη χρονιά 2016-2017 πραγματοποιήθηκε στο σχολείο μας το πρόγραμμα «νοιάζομαι και δρω», το οποίο είναι ένα πιλοτικό πρόγραμμα με θέμα τον εθελοντισμό.
   Σο πρόγραμμα συμμετείχε , μια ομάδα 80 περίπου μαθητών, της οποίας κι εγώ είμαι  μέλος, που πραγματοποίησε πλήθος δράσεων. και αποτελούνταν από μαθητές όλων των τάξεων. 
Ως μαθήτρια της Α Λυκείου δεν γνώριζα πολλά άτομα, παρόλα αυτά το κλίμα ήταν τόσο φιλόξενο και από την καθηγήτριά μας και από τα παιδιά των μεγαλύτερων τάξεων έτσι  εμείς τα «καινούρια» παιδιά προσαρμοστήκαμε γρήγορα. Στις πρώτες συναντήσεις το κλίμα ήταν λιγάκι αμήχανο, τελικά όμως όλοι νιώσαμε άνετα, συζητώντας για το πώς θα οργανωθούμε, εφόσον  είχαμε περιορισμένο χρόνο και πολύ δουλειά μπροστά ,μας.
   Το πρώτο που έπρεπε να κάνουμε ήταν να κατανοήσουμε καλύτερα την έννοια της αλληλεγγύης. Βλέπετε το να κατανοήσεις πως εφόσον είσαι αρκετά τυχερός ώστε να βρίσκεσαι σε μια πιο πλεονεκτική θέση σε σχέση με κάποιους συνανθρώπους μας μπορείς τουλάχιστον να τους προσφέρεις μια χείρα βοηθείας, όχι επειδή επιβάλλεται αλλά επειδή μια «ηθική πυξίδα» σε ωθεί σε αυτό, δεν είναι τόσο αυτονόητο.  Περάσαμε κάποιες συναντήσεις συζητώντας, για να γνωρίσουμε καλύτερα το αντικείμενο μας. Βέβαια, ως έφηβοι είμαστε υπέρ των πράξεων και αφού η ομάδα μας ήταν έτοιμη οι πρώτες ιδέες άρχισαν να καταφθάνουν. Μια βασική μας παρατήρηση ήταν ότι οι άνθρωποι φέρονται αλληλέγγυα μόνο περιοδικά, πχ στις γιορτές. Θέλοντας αν το αλλάξουμε αυτό δημιουργήσαμε μια «γωνιά αλληλεγγύης» στο χώρο του σχολείου μας, όπου συγκεντρώναμε ρούχα και τρόφιμα. Όσα μαζέψαμε διατέθηκαν σε άτομα σε ανάγκη. Συγκεκριμένα, συνεργαστήκαμε με το κίνημα υπεράσπισης  προσφύγων/μεταναστών, όπου μέλη της ομάδας μας μετέφεραν και ταξινόμησαν μέρος από αυτά που είχαμε μαζέψει. Επιπλέον, δουλέψαμε με το «χαμόγελο του παιδιού» στην Κέρκυρα, συμβάλλοντας στην ταξινόμηση τροφίμων και ρούχων και συζητώντας με την υπεύθυνη της υπηρεσίας. Επίσης, οι μαθητές της Γ’ (ως ενήλικοι) συμμετείχαν στην εθελοντική αιμοδοσία, που πραγματοποιήθηκε στο σχολείο μας, ενώ μαθήτριες προσέφεραν τα μαλλιά τους στο «Άλμα ζωής», για να φτιαχτούν περούκες για παιδιά με καρκίνο.  Πραγματοποιήθηκαν  βιωματικά εργαστήρια για τις εξαρτήσεις και την κακοποίηση των παιδιών, που κέντρισαν το ενδιαφέρον όσων τα παρακολούθησαν. Αξίζει να σημειωθεί πως για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά πήραμε μέρος στο πρόγραμμα «ευέλικτα καπάκια», με μεγαλύτερα αποτελέσματα  αυτή τη φορά. Τέλος, οργανώθηκε και  παρουσιάστηκε τόσο στον πολυχώρο Αίγλη, όσο και στην πλατεία Γεωργίου, κατά την ευρωπαϊκή εβδομάδα για τα δικαιώματα του παιδιού, με μεγάλη επιτυχία, η θεατρική παράσταση «Μονόλογοι από το Αιγαίο», εμπνευσμένη από το ομώνυμο βιβλίο που περιγράφει τις σκέψεις ασυνόδευτων προσφυγόπουλων.

  

Κυριακή, 24 Δεκεμβρίου 2017

ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ ...Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 5ο ΓΕΛ ΠΑΤΡΑΣ MAZI… ΓΙΑ ΤΗΝ «ΚΙΒΩΤΟ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ»



Οι  Μαθητές - Ενεργοί Πολίτες του 5ου ΓΕΛ  


Την  Παρασκευή 22 Δεκεμβρίου   από τις 9.30  το πρωί   διοργανώσαν  



Χριστουγεννιάτικο  
Παζάρι με κατασκευές  που έφτιαξαν τα ίδια τα  παιδιά της Κιβωτού, δώρα που  μας πρόσέφεραν και ημερολόγια για το 2018
Τα έσοδα θα διατεθούν για την ενίσχυση του Ιδρύματος.Ι
                                

Για τα παιδιά της Κιβωτού λοιπόν και με τα παιδιά της κιβωτού, και ο  χώρος της βιβλιοθήκης του  σχολείου  μας ζωντάνεψε και γέμισε χριστουγεννιάτικα τραγούδια και χαμόγελα.
                  
                                
 

 
 

Η εθελοντική ομάδα του σχολείου μας συνεχίζει και φέτος την εθελοντική της  προσφορά στα πλάσια των προγράμματων
 Αγωγής Υγείας & Πολιτιστικών  :
Ενεργοί πολίτες και εθελοντισμός , ο δικός μας πολιτισμός....

Ευχαριστώ πολύ πάνω απ΄όλα αυτά τα παιδιά που συμμετείχαν και βοήθησαν στο να πραγματοποιηθεί αυτή η εκδήλωση  και μας επέδειξαν το πραγματικό μύνημα των Χριστουγέννων.Τα παιδιά και τους συναδέλφους που στήριξαν την προσαθειά μας,γονείς αλλά και μαθητές μας που έχουν αποφοιτήσει  ,και τα παιδιά  και τους συναδέλφους του 4ου Γυμνασίου που μας  συγκίνησαν με  την προσφορά τους

ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ: ΣΙΔΕΡΗ ΣΟΦΙΑ






Δευτέρα, 18 Δεκεμβρίου 2017

"ΜΑΘΗΤΕΣ -ΕΝΕΡΓΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ" 5 ο ΓΕΛ Χριστουγενιάτικη γιορτή με τα παιδιά της Κιβωτού

Μια πολύ όμορφη χριστουγεννιάτικη γιορτή πραγματοποιήθηκε στην Κιβωτό τηςΑγάπης 
την Κυριακή 17 Δεκεμβρίου 2017 στον κατάμεστο χώρο εκδηλώσεων της Κιβωτού .



ΜΠΡΑΒΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ !!!!!

Αποδεικνύετε εμπράκτως 
το σεβασμό σας στην διαφορετικότητα και την αναγκαιότητα της προσφοράς και της αλληλεγγύης στον συνάνθρωπο. 

Για να μπορούμε να  οραματίζομαστε  μια κοινωνία ανθρώπων για ανθρώπους να  μάθουμε  να συνυπάρχουμε  αρμονικά και με σεβασμό προς τον συνάνθρωπο.




 




   


                       Υπέυθυνη εκπαιδευτικός :  Σοφία Σιδέρη

Δευτέρα, 4 Δεκεμβρίου 2017

3 Δεκέμβρη 2017 Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία






Τα παιδιά με αναπηρίες, αποτελούν μια από τις πιο ευάλωτες ομάδες της κοινωνίας…
Έχουν το δικαίωμα να επιβιώσουν, να πετύχουν και ν’ αξιοποιήσουν τις ικανότητές τους.
Είμαστε δίπλα τους! 

Το 1992, η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, ανακήρυξε την 3η Δεκεμβρίου ως Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία. Κάθε χρόνο η μέρα αυτή δίνει ακόμα μια ευκαιρία στην κοινωνία να εστιάσει την προσοχή της στα δικαιώματα και τις δυνατότητες των ατόμων με αναπηρία, βελτιώνοντας έτσι την ποιότητα ζωής τους και υλοποιώντας μεταρρυθμίσεις που θα αναπτύξουν νέες προοπτικές για την κοινωνική τους ενσωμάτωση. 
Ο όρος αναπηρία αναφέρεται στον περιορισμό λόγου, έργου ή άμεσης αντίληψης. Είναι αποτέλεσμα οργανικών ή περιβαλλοντολογικών αιτιών, που δημιουργούν ένα σύνολο εμποδίων σε σημαντικές πτυχές της ζωής, όπως η αυτοεξυπηρέτηση, η απασχόληση, η εκπαίδευση, η ψυχαγωγία και η γενικότερη κοινωνική συμμετοχή.
Σύμφωνα με το Τμήμα Κοινωνικής Ενσωμάτωσης Ατόμων με Αναπηρίες, ένας στους έξι πολίτες στην Ευρωπαϊκή Ένωση αντιμετωπίζει κάποιο είδος αναπηρίας. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αναφέρει ότι περισσότερο από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι είναι άτομα με αναπηρία ενώ περίπου 190.000.000 αντιμετωπίζουν σημαντικές δυσκολίες στην καθημερινή τους ζωή. Τα άτομα με αναπηρία, αντιμετωπίζουν εμπόδια στην καθημερινή ζωή, εφόσον η κοινωνία πολλές φορές δε λαμβάνει υπόψη τα χαρακτηριστικά της συγκεκριμένης ομάδας πληθυσμού, τις δυνατότητες και τις ειδικές τους ανάγκες. 
Αναπηρία, πλέον θεωρείται το αποτέλεσμα της σχέσης των ικανοτήτων ενός ατόμου και των απαιτήσεων του περιβάλλοντος.
Τα άτομα αυτά 
  • βιώνουν συχνά το φαινόμενο του «Κοινωνικού Αποκλεισμού». 
  • Αισθάνονται την περιθωριοποίηση και στέρηση της συμμετοχής στα κοινωνικά, δημόσια αγαθά και υπηρεσίες, που πρέπει να είναι κοινά σε όλους τους πολίτες ενός κράτους.             Τα άτομα με αναπηρία δε ζητάνε να γίνει η ζωή τους ευκολότερη. 
  • Ζητάνε να γίνει η ζωή τους ΙΣΗ με τη δική μας. 
Στόχος πρέπει να είναι όχι η τυπική, αλλά η πραγματική ισότητα, η οποία σημαίνει ίσες ευκαιρίες στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή.                                                           

 Αυτό που πρέπει να επιδιώκεται είναι ο σεβασμός  της ατομικής και ομαδικής ιδιαιτερότητας.

Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΘΥΜΑΤΩΝ ΤΡΟΧΑΙΩΝ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΩΝ

 Στους ελληνικούς δρόμους γίνεται καθημερινά μια "γενοκτονία". ...χάνονται άδικα ζωές..επιτέλους ας το σταματήσουμε...

Τα  παρακάτω   συγκλονιστικά στοιχεία παρουσίασε στην Μόνιμη Επιτροπή Οδικής Ασφάλειας ο Αναστάσιος Μαρκουίζος, γνωστός ως Ιαβέρης

Μέσα σε ένα χρόνο είχαμε 1.600 νεκρούς και 20.000 τραυματίες σε τροχαία ατυχήματα. Κάθε ημέρα έχουμε πέντε νεκρούς, πέντε τετραπληγικούς, 10 παραπληγικούς, 60 τραυματίες, ενώ δεκάδες χιλιάδες ευρώ είναι το κόστος σε υλικές ζημιές.

Είναι σαν να πέφτει κάθε μέρα σε μια κατοικημένη περιοχή, ένα μικρό αεροσκάφος της αεροπλοΐας με 20 επιβάτες.

Τα πιο πολλά τροχαία ατυχήματα συμβαίνουν σε κατοικημένες περιοχές με ταχύτητες κάτω από 45 χλμ την ώρα 

Τα περισσότερα θύματα που αφήνουν την τελευταία τους πνοή στην άσφαλτο, είναι κάτω των 30 ετών.
Σύμφωνα μάλιστα με τα τελευταία στοιχεία, το 60 με 70% των θυμάτων από τροχαία ατυχήματα, είναι ηλικίας 15 - 29.

Αιτία; Οι τραγικοί δρόμοι και οι επικίνδυνοι οδηγοί που σε συνδυασμό με την άγνοια και την αδιαφορία οδηγούν σε ένα εγκληματικό αποτέλεσμα.
Και αυτά μας κατατάσσουν στην 28η και τελευταία θέση στην ΕΕ.
«Τον καρκίνο του δρόμου στη χώρα μας τον αντιμετωπίζουμε με παυσίπονο αντί χειρουργείου», είπε και έφερε ως παράδειγμα το γεγονός ότι, ενώ σε όλες τις χώρες έχουν μειωθεί τα τροχαία ατυχήματα από 20% - 99,5%, όπως η Σουηδία, στην Ελλάδα είχαμε αύξηση ως και 60%.

«Το αυτοκίνητο γίνεται όπλο, όταν μπαίνει ένα βλήμα» είπε χαρακτηριστικά ο Ιαβέρης και εξήγησε: «Μέσα στα τελευταία 100 χρόνια, στην Ελλάδα που πέρασε και δύο πολέμους, έχασαν την ζωή τους σε ώρα μάχης 70.000 ελληνόπουλα. Στα 60 τελευταία χρόνια με το αυτοκίνητο έχασαν τη ζωή τους 140.000 άνθρωποι, δηλαδή τα θύματα ήταν τετραπλάσια, ενώ 350.000 έμειναν ανάπηροι».

«το 40% του κόστους στην υγεία, είναι από τροχαία».
«Τα τροχαία ατυχήματα κοστίζουν 12 δισ. ευρώ κάθε χρόνο. 

«Ένας γονιός που οδηγεί με πάνω από 10 χλμ την ώρα το αυτοκίνητο και αφήνει το παιδί του να κάθεται στη μέση των πίσω καθισμάτων και δεν το δένει κανονικά στο παιδικό κάθισμα είναι σαν το προορίζει για αναπηρικό καροτσάκι που θα το σπρώχνει σε όλη του τη ζωή, αν συμβεί ένα βίαιο φρενάρισμα».

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην παραβίαση του ερυθρού σηματοδότη, υπογραμμίζοντας ότι «είναι απόπειρα φόνου, είναι απόπειρα αυτοκτονίας».


 «Η λύση του προβλήματος είναι η αυτοεκτίμηση. Καθένας, πρέπει να ξέρει πόσο ανεκτίμητος και λατρεμένος είναι, και πόσο θα λείψει από τα παιδιά ή τους γονείς του, αν εμπλακεί σε μια ανόητη σύγκρουση, επειδή τα μυαλό του είναι στα κάγκελα. Αν θέλουμε άμεσα να μειώσουμε το οδικό έγκλημα, κάθε πρωί ας κοντοσταθούμε και ας σκεφτούμε πόσες αγκαλιές μας περιμένουν το απόγευμα».

                                                      ΗΛΙΑΣ ΚΑΛΛΙΑΜΒΑΚΟΣ    Γ1


https://www.youtube.com/watch?v=xsX25HWNHW0  ΚΡΑΝΟΣ ΔΕ ΦΟΡΟΥΝ ΟΙ ΑΝΟΗΤΟΙ...